Στη Κοινότητα η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είναι η ΚΟΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ και ένα όπλο πάλης για μια ζωή με αξιοπρέπεια, για μια Συλλογική Ζωή με σεβασμό στην ιστορία των κτιρίων, των ανθρώπων του και με ζωντανή την ιστορική μνήμη. Η Ελπίδα δόθηκε γι' αυτούς που δεν έχουν καμμιά Ελπίδα ! Έτσι, στα Εμβληματικά αυτά κτίρια καταφύγια καταδιωγμένων προσφύγων, τα σημαδεμένα από τις σφαίρες της μάχης της Αθήνας η ΖΩΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ! Η Απεργία Πείνας του συντρόφου Αριστοτέλη Χαντζή αποτελεί ένα Συλλογικό μέσο Αγώνα για την Υπεράσπιση των Κατειλημμένων Προσφυγικών και ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ, παλεύοντας για το δικαίωμα στη Ζωή και την Ελευθερία !
Μέσα σ’ επαναστατικό κλίμα και με την παρουσία πλήθους κόσμου πραγματοποιήθηκε την Τρίτη, 21/4, στο Αμφιθέατρο Τεχνόπολης εκδήλωση – συζήτηση με θέμα: ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΜΑΣ ΜΠΟΡΟΥΝ! Τι υπερασπίζεται η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών με την ίδια της τη ζωή;
Oι διακεκριμένοι ομιλητές καθήλωσαν το κοινό με τις τοποθετήσεις τους, θα σταθώ όμως, λόγω χώρου, σε κάποια αποσπάσματα:
«Η κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί κοινωνική πρόταση απέναντι στον κόσμο της μοναξιάς, της εξατομίκευσης, της ανασφάλειας, της αστεγίας, της ελλιπούς εως και μηδαμινής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που μας σπρώχνουν τα κράτη και ο καπιταλισμός. Στόχος μας είναι η επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων. Στόχος μας είναι η δημιουργία του κόσμου της κοινότητας και των δομών αλληλεγγύης που στηρίζουν τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Μέσω της απεργίας πείνας σας προσκαλώ να δείτε από κοντά αυτήν την κοινότητα, τις δομές αλληλεγγύης και τους κατοίκους της, να γνωριστείτε μαζί μας, να διευρύνουμε τον κόσμο της κοινότητάς, να ενώσουμε τις φωνές μας, την αγωνία για τη ζωή και τους αγώνες μας! Έχω να δηλώσω ότι θα συνεχίσω την απεργία πείνας μέχρι δικαίωση των σαφών και εμπεριστατωμένων αιτημάτων ή μέχρι τον θάνατο». Αριστοτέλης Χαντζής – Μέλος & Κάτοικος της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και απεργός πείνας από 5/2/2026 μέχρι θανάτου
«Η κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών αποδεικνύει ότι η αντίσταση στον ατομικιστικό τρόπο ζωής είναι εφικτή. Έχει αποδείξει ότι η συλλογικότητα αποτελεί ένα αντίβαρο. Οι σχέσεις που δημιουργούνται μέσα στην κοινότητα μπορούν αποτελεσματικά να στηρίξουν τα εμπαθή άτομα. Αντίσταση που παίρνει την μορφή της χαρούμενος στράτευσης που θέτει υπό αμφισβήτηση τα όρια του καπιταλισμού. Τρέφει αυτή την αντίσταση το όραμα ενός αληθινού κόσμου, αυτό τρέμουν οι κρατούντες, την δυνατότητα να υπάρξει ένας καλύτερος κόσμος. Οι άνθρωποι που μπήκαν στην αντίσταση δεν παρουσίασαν ψυχολογικά προβλήματα. Η «φορολογία της αντίστασης» είναι η συνειδητή απόφαση να αναλάβει κανείς το ρίσκο και το κόστος της σύγκρουσης, προκειμένου να ανατρέψει μια πραγματικότητα που κρίνεται απαράδεκτη. Γίνεται μεγάλη προσπάθεια να εξοντώσουν αυτή την κοινότητα, όμως αυτοί οι αγωνιστές και όσοι τους συμπαραστέκονται μπορούν να νικήσουν τον φόβο. Οι καταπιεσμένοι μπορούν να είναι δυνατοί.
Να κάνουν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου. Τον δρόμο του αγώνα για να μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι αυτοί που μας κυβερνούν είναι σάπιοι» Κατερίνα Μάτσα, ψυχίατρος
« Η κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών είναι ένας ζωντανός κοινωνικός πυρήνας βασισμένος στην συντροφικότητα και την αλληλεγγύη. Αυτόν τον άλλο τρόπο ζωής θέλουν να εξαφανίσουν γιατί απ’ αυτόν κινδυνεύουν. Γι’ άλλους τα προσφυγικά αποτελούν ντροπή, γι’ άλλους φοβερό παράδειγμα μνήμης. Ο Αρίστος Χατζής υπερασπίζεται το δικαίωμα στη στέγη αγωνίζεται για το εμείς κι όχι για το εγώ. Βάστα γερά Άριστο» Τάσης Παπαϊωάννου, ομότιμος καθηγητής αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ
«Η χώρα κινδυνεύει να γίνει ένα μεγάλο real estate. Γνωστή είναι η πινακίδα των Ισραηλινών με την προκλητική διαφήμιση στο «Ελευθέριος Βενιζέλος». «Μην επιστρέψετε σπίτι χωρίς σπίτι στην Ελλάδα», Ποια Ελλάδα εννοεί; Ποιο σπίτι; Ποια κατοικία; Ποιο δικαίωμα στην κατοίκηση; Σε ποια ακριβώς χώρα απευθύνεται αυτό το σύνθημα; Εδώ έχουμε έναν Δήμαρχο που κυριολεκτικά αδιαφορεί για την λαϊκή πρωτοβουλία. Χωρίς την ύπαρξη αυτής της κοινότητας δεν θα είχαν σωθεί τα προσφυγικά από καρχαρίες» Στέλιος Λογοθέτης, χημικός μηχανικός, πρώην Δήμαρχος Νίκαιας και Πειραιά
«Είμαστε εδώ ως ένα συμπαγές μέτωπο. Η αστική δικαιοσύνη είναι ένας δρόμος αλλά και η δικαιοσύνη του δρόμου είναι άλλος δρόμος κι εμείς είμαστε με την δικαιοσύνη του δρόμου. Το Χωριουδάκι των Σταγιατών, κοντά στο Βόλο, που έγινε διάσημο για τους αγώνες των κατοίκων του κατά της ιδιωτικοποίησης του Νερού “κουβαλά” στις πλάτες του μια ιστορία 350 χρόνων, από τότε που οι περαστικοί ξαπόσταιναν στην Κρύα Βρύση και δροσίζονταν με το νερό της πηγής, για να πάρουν δυνάμεις και να συνεχίσουν. Μια κοινότητα που μοιάζει με αυτή των Προσφυγικών. Στα προσφυγικά βρήκα την παιδική ζωή μου στο χωριό. Στα προσφυγικά επιβλήθηκε η επαναστατική δύναμη προς τα κάτω, κατάφεραν το εγώ τους να το κάνουν εμείς. Ένας χώρος φτιαγμένος από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο. Μας επέδειξαν ότι η συνέλευση μπορεί να σταθεί στην γειτονιά στην κοινωνία. Διεκδικούν το δικαίωμα τους στην πόλη. Αγώνας για μια δίκαιη κοινωνία αγώνας που βασίζεται στην δύναμη της συνέλευσης. Τα προσφυγικά είναι το παράδειγμα μιας κοινωνίας που είναι ενεργητική. Στηρίζω τον αγώνα των Κατειλημμένων Προσφυγικών» Γιάννης Μάγγος, πατέρας του Βασίλειου
«Βρισκόμαστε σε αυτή την αίθουσα άνθρωποι που εκφράζουν αυτό που εμείς ονομάζουμε αντίσταση απέναντι στον ολοκληρωτισμό. Άνθρωποι από το κίνημα των Τεμπών, που κατόρθωσε να κατεβάσει πάνω από ένα εκατομμύριο κόσμο στο Σύνταγμα, σαν υπόγεια κοινωνική αντιπολίτευση, που δεν μπορεί παρά να μας θυμίσει το μέγα πλήθος στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου μέσα στη χούντα. Άνθρωποι σαν τον πατέρα του Μάγγου, που δολοφόνησαν τον λεβέντη του έπειτα από άγρια βασανιστήρια από τις δυνάμεις καταστολής, όπως έκαναν και οι βασανιστές της χούντας. Άνθρωποι σαν τον σύντροφο Ηλία, που κατάλαβαν ότι θέλουν να μας τελειώσουν με την καταστροφή του πρωτογενούς τομέα και μπήκαν μπροστά στον αγώνα για να μη βιώσουμε την πείνα της MERCOSUR, όπως οι αγρότες των Μεγάρων το 1973 που υπερασπίστηκαν τη γη τους, κόντρα στις απαλλοτριώσεις της Δικτατορίας. Άνθρωποι που βίωσαν με τον πιο οδυνηρό τρόπο τι σημαίνει φασισμός με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, που δεν δίστασαν αλλά μπήκαν μπροστάρηδες για να πουν «No pasarán». Κι όλοι αυτοί βρέθηκαν εδώ για να υπερασπιστούν την κοινότητα των προσφυγικών, που γίνεται κέντρο αγώνα όλων των κοινωνικών αντιστάσεων, κέντρο αγώνα του ανταγωνιστικού χώρου, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, για την υπεράσπιση του κοινωνικού δικαιώματος της στέγασης των ανθρώπων και, τελικά, της ίδιας της ύπαρξής τους. Ξέρετε, το πρόβλημα της στέγασης είναι η αφορμή αυτού του αγώνα ζωής και θανάτου, όπως και η στράτευση των φοιτητών ήταν η αφορμή που οδήγησε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το ’73.
Αγαπητοί φίλοι και φίλες, συναγωνιστές και σύντροφοι, ας νιώσουμε βαθιά μες στη ψυχή μας τα χαμόγελα των παιδιών των Προσφυγικών κι ας τους υποσχεθούμε ότι θα πάμε σε κάθε γειτονιά της Αθήνας το μήνυμα ότι :
ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ!.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ !!!
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ, Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.» Γιώργος Τσεκούρας, Δρόμοι για την Ελευθερία
«Ο Αρίστος Χαντζής είναι στην 76η μέρα απεργίας πείνας και η υγεία του είναι πια σε θανάσιμο κίνδυνο. Όπως ήσασταν όλοι δίπλα σ' εμένα, έτσι και ο Αρίστος μας χρειάζεται να είμαστε δίπλα του σε αυτό τον αγώνα, γιατί και αυτός δεν είναι ένας αγώνας που κάνει για τον εαυτό του, το κάνει για όλους». Πάνος Ρούτσι, πατέρας του Ντένις
«Η υπεράσπιση των Προσφυγικών είναι αγώνας για την υπεράσπιση της ίδιας της ζωής! Τα Προσφυγικά είναι υπόθεση όλων μας. Είναι ένα μοναδικό εγχείρημα σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, που έχει γίνει αντικείμενο έρευνας και μελέτης από πανεπιστήμια σε όλον τον κόσμο ως ένα αξιόλογο μοντέλο κοινωνικής αυτοοργάνωσης, το οποίο μπορεί να αποτελέσει έμπνευση και σε άλλες γειτονιές για να αυτοοργανωθούν.
Δηλώνουμε ότι θα είμαστε εκεί, με κάθε τρόπο, γιατί αν χαθούν τα Προσφυγικά, θα χαθεί ένα κομμάτι της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας - και ξέρουμε καλά ότι από την ελευθερία και την αξιοπρέπεια δεν μπορεί να λείψει ούτε ένα κομμάτι». Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας